Oleh : Puan Kemelia binti Omar _^K.B.;P.A.

Terapi ketawa, salah satu intervensi bukan farmakologi utama, merupakan salah satu pendekatan universal untuk mengurangkan tekanan dan kebimbangan. Sejak zaman purba, ketawa telah digunakan untuk mempengaruhi tingkah laku kognitif untuk memperbaiki dan mewujudkan hubungan fizikal, psikologi dan sosial yang sihat. Kajian telah mendokumentasikan peranan positif ketawa dalam meningkatkan kualiti hidup (Kuru dan Kublay, 2017; Heidari et al., 2020). Terapi ketawa boleh digunakan untuk tujuan pencegahan dan terapeutik. Ketawa juga boleh menjadi peramal klinikal ketidakupayaan berfungsi.

Analisis terhadap 14,233 individu warga emas (berumur ≥65 tahun), dipilih untuk 'Kajian Penilaian Gerontologi Jepun', kekerapan ketawa yang rendah telah terbukti dikaitkan dengan risiko yang lebih tinggi untuk mengalami kecacatan fungsi (Tamada et al., 2020); melaraskan kemungkinan pengacau, penyiasat melaporkan peningkatan nisbah bahaya ketidakupayaan fungsi di kalangan individu dengan kekerapan ketawa yang berkurangan. Kira-kira 1.42 kali lebih tinggi risiko kecacatan fungsi dicatatkan di kalangan individu yang mempunyai tabiat ketawa yang rendah atau tiada (Tamada et al., 2020).

Walaupun ketawa adalah ekspresi semula jadi emosi positif, ia boleh dikumpulkan secara meluas kepada lima kategori yang berbeza. Ketawa mempunyai pelbagai manfaat, mulai daripada meningkatkan fungsi kognitif untuk meningkatkan pernafasan untuk meningkatkan ambang toleransi kesakitan untuk mengurangkan hormon tekanan, dengan kesan kumulatif adalah peningkatan kesejahteraan psikologi (Scholl dan Ragan, 2003; Sahakian dan Frishman, 2007; Yim , 2016). Oleh itu, terapi ketawa digunakan untuk menambah tingkah laku psikososial untuk meningkatkan kualiti hidup secara keseluruhan (Ko dan Youn, 2011). Ketawa boleh mengurangkan akibat buruk tekanan dan mengurangkan kemurungan dengan melepaskan neurotransmiter (Farifteh et al., 2014).

Prof Lee Berk dalam penyelidikannya dari sebuah universiti di California, Amerika Syarikat berusaha selama lebih kurang tiga dekad merungkai bagaimana mood seseorang memberi impak kepada sistem imun dan kaitannya dengan penyakit. Dalam kajian beliau menyimpulkan bahawa ketawa mempunyai peranan besar dalam menangkis virus, bakteria, kanser dan penyakit jantung. Selain itu, ketawa boleh menyebabkan individu lebih tenang dan kurang agresif.

Menurut penyelidikan, orang yang suka menonton rancangan bergenre lucu kurang agresif berbanding orang yang tidak suka melakukannya. Ketawa juga boleh meningkatkan kemahiran bersosial, seperti yang ditunjukkan oleh fakta bahawa orang yang periang dan mudah ketawa lebih senang didekati berbanding orang yang serius. Sering ketawa akan membantu hubungan menjadi lebih rapat.

Terapi ketawa ialah intervensi yang murah dan mudah dilaksanakan yang boleh membantu mengurangkan pelbagai penyakit mental. Walau bagaimanapun, untuk menentukan perkara yang mendasari tingkah laku psikososial, kajian yang teliti perlu dijalankan mengenai kesan ketawa pada sistem imun dan neuroendokrin.

Tarikh Input: 28/12/2024 | Kemaskini: 28/12/2024 | ayna